Festivalkaarten

Een concept voor festivals die muziek over een hele stad uitspreiden: het programma wordt een landschap dat je kunt doorlopen, beluisteren en omzetten in routes voor social. Ik bouwde het op het gepubliceerde programma van Haarlem Live, en tekende vanuit hetzelfde idee een platte stadskaart voor Haarlem Vinyl Festival. Geen van beide was een opdracht.

Een donker driedimensionaal veld, gezien vanuit een lage hoek, bezaaid met kleine oranje vierkanten, met ronde actmarkers die een videostill en het speeluur dragen, gekleurde zaalborden, en linksonder een crèmekleurig strookje met de plaat die klinkt — Een halve minuut erdoorheen lopen. De grond komt omhoog waar de zalen dicht op elkaar staan, de wegen tekenen zichzelf terwijl de reiziger ze oversteekt, en de hele wereld verandert van inkt tussen de etappes.

De routefilms

Een avond die iemand uitkiest bestaat uit drie of vier plekken en de uren dat ze doorgaan, en dat is precies wat de kaart aflegt wanneer je op die plekken drukt. De reels zijn dus opnames van de kaart zelf: één verticale film per avond, de route onderaan, onder elke etappe de eigen plaat van de act.

dag: 15 augustus
haltes: 18:00 Heights Meditation, Klokhuisplein18:15 Cocobolo, Grote Markt22:00 Gallowstreet, Grote Markt

Eén avond, zoals de film hem binnenkreeg.

Kiezen welke avond een film krijgt, betekent die lijst van zalen en tijden aanpassen. Een festival heeft heel veel avonden die het tonen waard zijn, en geen ervan heeft een videomonteur nodig.

Een verticaal beeld van de kaart met onderaan een crèmekleurige strook waarop 18:00 Heights Meditation op Klokhuisplein staat, met daaronder 18:15 Cocobolo en 22:00 Gallowstreet — Eén avond uit het programma van 2026, een halve minuut lang. De strook onderaan is de route; het geluid onder elke etappe is de eigen plaat van die act.

Waarom een kaart

Een festivalprogramma verschijnt als lijst. Het beantwoordt wie er om negen uur speelt. Het zegt niet welke sets iets met elkaar te maken hebben, en dat is de vraag die bepaalt waar iemand daadwerkelijk heen gaat. Genrelabels beantwoorden die vraag ook niet: onder hetzelfde woord vallen als een andere band is geen reden om een stad door te steken.

De wegen

Acts die iets met elkaar te maken hebben, worden verbonden door wegen. Sommige komen rechtstreeks uit het programma, dat één ding weet over elke twee acts: dat ze op dezelfde avond in dezelfde zaal speelden. De rest is onderzocht. Een doorloop leest wat de eigen bronnen van elke act over hem zeggen en zoekt dezelfde naam in twee antwoorden, een drummer in beide bands, een producer op beide platen, een school waar beide helften naartoe gingen. Elke kandidaat wordt gecontroleerd voordat hij een weg mag worden.

De reden staat in beeld op het moment dat je aankomt, want een verband waarvan niemand de reden kan zien, is niet te onderscheiden van een aanbeveling.

Over de kaart lopen

Zalen worden geplaatst op basis van hun echte adressen, samengedrukt zoals een gedrukte toeristenkaart een stad samendrukt, zodat elke marker de ruimte heeft om gezien en ingedrukt te worden. Waar zalen dicht op elkaar staan, komt de grond omhoog, zodat de drukke strook van de stad zichtbaar de drukke strook is nog voordat er iets is gelezen.

Een donkere kaart van Haarlem gezien vanuit een hoek, met zaalborden in geel, oranje en crème op een veld van kleine vierkanten, ronde actmarkers met videostills en het speeluur, en linksonder een crèmekleurig strookje met de plaat die nu klinkt — De hele affiche in één beeld. Zaalborden waar de zalen zijn, actmarkers met een still uit hun eigen video en het uur dat ze spelen, en de plaat die klinkt op een strookje in de hoek.

Aankomen bij een zaal laat haar hele affiche in één keer oplichten. Op een act gaan staan speelt haar plaat af in het strookje in de hoek van het scherm, met de dag en tijd van de set, de zaal, en de plekken waar de eigen muziek van de act te vinden is. Het spoor achter de reiziger blijft op de grond staan, zodat een wandeling door het programma een verslag van zichzelf achterlaat.

Staand op de Grote Markt: het bord van de zaal ligt aan de voeten van de reiziger en een tiental ronde actmarkers eromheen zijn omringd met fel geel, met een stippellijn die teruggaat langs de weg waarlangs de reiziger kwam — Landen op een zaal laat elke act oplichten die zij bevat over het hele festival. Op een van hen gaan staan speelt de plaat af en zegt wanneer en waar ze spelen, en waar de rest van hun muziek te vinden is.

Staand op een act: dezelfde kaart met linksonder een crèmekleurig strookje met de naam Lucas Santana Quintet, een spelende video, de datum en tijd van hun set, en links naar Bandcamp, Spotify en SoundCloud — Landen op een zaal laat elke act oplichten die zij bevat over het hele festival. Op een van hen gaan staan speelt de plaat af en zegt wanneer en waar ze spelen, en waar de rest van hun muziek te vinden is.

Op een telefoon

Op een telefoon opent de kaart bij een deur: een schijf met het eigen merkteken van het festival, met elke zaal en act van de affiche eromheen uitgewaaierd. Er doorheen gaan is de aanraking die de eerste plaat laat spelen. Voorbij de deur is het dezelfde wereld in één kolom, met onderaan een strookje met wat er ook klinkt.

Een telefoonscherm met een crèmekleurige schijf met de H van het festival, met zaal- en actnamen in geel, roze, cyaan en oranje die eromheen uitwaaieren over de verduisterde kaart — De deur waar de kaart bij opent op een telefoon, en een weg die bij aankomst zijn reden noemt. Het kaartje noemt beide uiteinden en beide zijn ergens om heen te lopen.

Een telefoonscherm met de kaart en een roze kaartje dat vermeldt dat Lorenzo Mignacca de dirigent en arrangeur is van zowel New Harlem Big Band als New Harlem Juniors, boven een crèmekleurig strookje met de spelende video en de tijd en zaal van de set — De deur waar de kaart bij opent op een telefoon, en een weg die bij aankomst zijn reden noemt. Het kaartje noemt beide uiteinden en beide zijn ergens om heen te lopen.

Nu en straks

In een zaal staan zegt wat dat café deze week op het programma heeft. Voor wat er op dit moment speelt, houdt de kaart één kaartje voor de avond zelf achter, achter een hoekknop met het opschrift nu en straks. Het vermeldt wat er nu speelt en hoeveel tijd er nog is, en de rest van vanavond op volgorde. Op elke regel kan gedrukt worden, en op een regel drukken loopt de reiziger naar die act op de grond.

Wanneer de kaart een tijdje onaangeroerd is gebleven, komt het merkteken van het festival enorm op achter de wereld, elke keer in een ander paar inkten. Het bestaat voor het scherm in de hoek van een bar, waar de helft van het publiek ernaar kijkt in plaats van het te gebruiken.

Een crèmekleurig paneel met de kop 'Nu en straks' dat sets op tijd opsomt, elk met de act en de zaal: 16:00 DJ AXMA bij Sounds, 16:15 No More Social Safety Hub bij Haarlems Eigen, en zo verder de avond in — De avond als klok, elke regel een set waarop gedrukt kan worden. En het merkteken van het festival, dat de kaart enorm optilt wanneer niemand het een tijdje heeft aangeraakt; één druk haalt het weg.

Het H-merkteken van het festival, enorm getekend in oranje met een blauwe verschoven plaat, staand achter de kaart en boven de stad — De avond als klok, elke regel een set waarop gedrukt kan worden. En het merkteken van het festival, dat de kaart enorm optilt wanneer niemand het een tijdje heeft aangeraakt; één druk haalt het weg.

Haarlem Vinyl Festival

Voor Haarlem Vinyl Festival tekende ik het idee plat. Het programma van dat festival bestaat net zo goed uit platen als uit bands, met een platenperserij op de Waarderpolder, een platenbeurs, luistersessies en het podium van het Patronaat. De stadskaart is daarom gedrukt in de eigen crème, zwart, blauw en oranje van het festival en opgezet als een lijnenkaart van het openbaar vervoer. De Grote Markt is locatie nul. Vandaar loopt een zwarte lijn over de echte straten naar elke andere locatie, en aan het eind van elke lijn staan het nummer en de naam.

Een platte kaart van Haarlem in crème met lichtblauw water en grijze spoorlijnen, dikke zwarte lijnen die van de Grote Markt naar genummerde zwarte vierkanten lopen met namen als Het Zaeltje, Patronaat, Record Industry en Slachthuis, kleine grijze tekeningen van een molen, een kerk en een koepelgevangenis, en rechts een genummerde lijst van locaties — De stadskaart, met de locaties ernaast op een rij. De molen, de Nieuwe Bavo, de Koepel en het station staan erin als de herkenningspunten waarmee mensen de weg wijzen, en het gestippelde kader rond het centrum markeert de platenbeurs, die een eigen kaart heeft.

De nummers dragen de kaart. Een naam in de lijst en een vierkant op de kaart delen er één, zodat je het ene vanuit het andere vindt.

Waar dit heen gaat

Ik maak versies hiervan voor festivals, zalen en evenementen: interactieve programma's, visuele identiteiten en socialmateriaal gebouwd uit dezelfde wereld. De twee Haarlemse kaarten delen een idee en niets van hun uiterlijk. Elk evenement krijgt eigen inkten, een eigen lettertype en een eigen merkteken, zodat de kaart leest als die van het evenement zelf.

Als je een avond, een maand of een festival programmeert en je eigen affiche overeind wilt zien staan, mail me op jason@storybynumbers.com.